Luiz Felipe Scolari: Biografia Luisa Felipe Scolari – Trener, Mistrz, Legenda

0

Luiz Felipe Scolari, powszechnie znany jako Felipão, to jeden z najbardziej utytułowanych brazylijskich trenerów piłkarskich w historii. Na 15 maja 2024 roku ma 75 lat. Jego imponująca kariera trenerska, która rozpoczęła się w latach 80. XX wieku, obejmuje pracę z wieloma renomowanymi klubami i reprezentacjami, a jej kulminacją było zdobycie Mistrzostwa Świata z reprezentacją Brazylii w 2002 roku. Scolari, posiadający podwójne obywatelstwo brazylijskie i włoskie, jest postacią o silnym wpływie na światowy futbol, cenionym za swój pragmatyzm i zdolność do budowania zwycięskich drużyn.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: 75 lat (na 15 maja 2024)
• Żona/Mąż: Brak danych
• Dzieci: Syn (wspomniany w kontekście edukacji)
• Zawód: Trener piłkarski, Dyrektor techniczny
• Główne osiągnięcie: Mistrzostwo Świata FIFA (2002) z Brazylią

Podstawowe informacje o Luizie Felipe Scolarim

Luiz Felipe Scolari, urodzony 9 listopada 1948 roku w Passo Fundo, w stanie Rio Grande do Sul w Brazylii, jest postacią ikoniczną w świecie futbolu. Jego pełne nazwisko to Luiz Felipe Scolari, jednak w środowisku piłkarskim znany jest przede wszystkim pod przydomkiem „Felipão”, co w języku portugalskim oznacza „Wielki Phil”. Ten przydomek doskonale oddaje jego dominującą obecność i znaczenie w sporcie. Scolari posiada podwójne obywatelstwo – brazylijskie i włoskie, co jest pamiątką po jego włoskich przodkach, którzy przybyli do Brazylii. Obecnie, według dostępnych informacji, pełni funkcję dyrektora technicznego w brazylijskim klubie Grêmio, kontynuując swoje zaangażowanie w piłkę nożną.

Rodzina i życie prywatne Luiza Felipe Scolariego

Ścieżka kariery Luiza Felipe Scolariego była w pewnym stopniu determinowana przez tradycje rodzinne. Jego ojciec, Benjamin Scolari, również był zawodowym piłkarzem, co niewątpliwie wpłynęło na wybór drogi przez młodego Luiza Felipe. Ta rodzinna więź z futbolem stanowiła fundament jego pasji do tego sportu. Motywacje Scolariego nie ograniczały się jednak wyłącznie do osobistych ambicji sportowych. Podczas podpisywania kontraktu z Chelsea w 2008 roku, ujawnił, że jednym z kluczowych czynników była chęć zapewnienia swojemu synowi możliwości studiowania za granicą. Ta troska o edukację potomka znalazła również odzwierciedlenie w jego decyzji o odejściu z klubu Bunyodkor w Uzbekistanie w maju 2010 roku, kiedy to uznał, że powrót do ojczyzny będzie korzystniejszy dla rozwoju edukacyjnego jego syna.

Kariera piłkarska Luiza Felipe Scolariego

Pozycja na boisku i styl gry

W czasach swojej aktywnej kariery piłkarskiej, Luiz Felipe Scolari występował na pozycji środkowego obrońcy. Sam opisywał siebie jako gracza cechującego się dużą twardością fizyczną, silnym ciałem i dobrym zmysłem taktycznym oraz ustawiania się na boisku. Jego styl gry opierał się na solidności i determinacji, co było charakterystyczne dla defensywnych zawodników tamtej epoki. Niestety, jego umiejętności techniczne nie zawsze były doceniane przez kolegów z boiska. Ze względu na postrzegany brak klasy w operowaniu piłką, zyskał on niezbyt pochlebny przydomek „Perna-de-Pau”, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza „drewnianą nogę”.

Największe sukcesy jako piłkarz

Mimo długiej kariery zawodniczej, Luiz Felipe Scolari nie mógł pochwalić się bogatą kolekcją trofeów jako piłkarz. Jego jedynym znaczącym sukcesem było zdobycie mistrzostwa stanu Alagoas w 1981 roku, kiedy to reprezentował barwy drużyny CSA. Ten fakt podkreśla, jak bardzo jego późniejszy sukces związany jest z pracą trenerską, gdzie jego wpływ na drużynę był nieporównywalnie większy.

Kariera trenerska Luiza Felipe Scolariego

Początki kariery trenerskiej

Luiz Felipe Scolari rozpoczął swoją karierę trenerską natychmiast po zakończeniu kariery piłkarskiej w 1982 roku. Jego pierwszym klubem jako szkoleniowca był CSA, ten sam zespół, z którym jako zawodnik zdobył mistrzostwo stanu Alagoas. Już w debiutanckim sezonie pracy na ławce trenerskiej, Scolari powtórzył ten sukces, udowadniając swój potencjał w nowej roli. To był początek drogi, która miała doprowadzić go do światowej sławy.

Sukcesy klubowe w Brazylii

Złota era w Grêmio

Lata 90. XX wieku to okres wielkiej świetności Luiza Felipe Scolariego w brazylijskim futbolu, szczególnie podczas jego drugiej kadencji w klubie Grêmio Porto Alegre (1993–1996). W ciągu zaledwie trzech lat poprowadził drużynę do zdobycia aż sześciu tytułów. Największym osiągnięciem tego okresu było prestiżowe zwycięstwo w Copa Libertadores w 1995 roku, co ugruntowało jego pozycję jako jednego z najlepszych trenerów w Ameryce Południowej.

Sukcesy z Palmeiras

Kolejnym znaczącym etapem w karierze klubowej Scolariego były lata 1998–2000, kiedy to pracował z Palmeiras. Pod jego wodzą klub zdobył Puchar Brazylii (Copa do Brasil) i Mercosur Cup. Jednak najważniejszym triumfem było pierwsze w historii klubu zwycięstwo w Copa Libertadores w 1999 roku, co stanowiło historyczny moment dla Palmeiras i potwierdziło trenerski geniusz „Felipão”.

Przygoda w Premier League (Chelsea)

1 lipca 2008 roku Luiz Felipe Scolari objął stanowisko trenera Chelsea, stając się pierwszym w historii mistrzem świata, który prowadził klub w angielskiej Premier League. Jego nominacja była wydarzeniem medialnym, a oczekiwania wobec niego były ogromne. Choć jego pobyt w Londynie nie trwał długo, był to ważny rozdział w jego karierze, pokazujący jego zdolność do pracy w różnych ligach i kulturach piłkarskich.

Dominacja w Chinach (Guangzhou Evergrande)

Po okresie pracy w Europie, Scolari przeniósł swoje talenty trenerskie do Chin. W 2015 roku objął Guangzhou Evergrande, gdzie odniósł natychmiastowy sukces. Już w pierwszym sezonie pracy doprowadził klub do mistrzostwa Chin oraz triumfu w azjatyckiej Lidze Mistrzów (AFC Champions League), pokazując swoją uniwersalność i zdolność do adaptacji.

Powroty do brazylijskich klubów

W późniejszych latach swojej bogatej kariery, Luiz Felipe Scolari wielokrotnie wracał do brazylijskich klubów, z którymi miał już wcześniej do czynienia. Prowadził między innymi Cruzeiro w latach 2020–2021, ponownie Grêmio w 2021 roku, a także Athletico Paranaense w 2022 roku. Te powroty świadczą o jego trwałej pozycji i szacunku, jakim cieszy się w brazylijskim futbolu.

Kariera reprezentacyjna

Mistrzostwo Świata z Brazylią (2002)

Największym sukcesem w karierze trenerskiej Luiza Felipe Scolariego niewątpliwie jest zdobycie Mistrzostwa Świata z reprezentacją Brazylii w 2002 roku. Objął on kadrę w czerwcu 2001 roku, w niezwykle trudnym momencie eliminacji do turnieju. Pomimo kontrowersyjnej decyzji o braku powołania dla legendarnego Romário, Scolari zdołał zjednoczyć drużynę i doprowadzić ją do piątego w historii tytułu mistrza świata, co było kulminacją jego pracy z Canarinhos.

Sukcesy z Portugalią

W latach 2003–2008 Luiz Felipe Scolari był selekcjonerem reprezentacji Portugalii. Pod jego wodzą drużyna osiągnęła znaczące sukcesy, docierając do finału Mistrzostw Europy w 2004 roku oraz do półfinału Mistrzostw Świata w 2006 roku. Jego praca z portugalską kadrą pokazała jego zdolność do budowania silnych zespołów narodowych i osiągania wysokich wyników na arenie międzynarodowej.

Puchar Konfederacji z Brazylią (2013)

Po powrocie na stanowisko selekcjonera reprezentacji Brazylii w 2012 roku, Scolari ponownie poprowadził „Canarinhos” do triumfu. W 2013 roku jego drużyna zdobyła Puchar Konfederacji, pokonując w finale faworyzowaną Hiszpanię. Sukces ten był pozytywnym akcentem przed nadchodzącymi Mistrzostwami Świata rozgrywanymi na brazylijskiej ziemi.

Klęska na Mistrzostwach Świata 2014

Druga kadencja Luiza Felipe Scolariego jako selekcjonera reprezentacji Brazylii zakończyła się jednak w atmosferze głębokiego rozczarowania i skandalu sportowego. Domowe Mistrzostwa Świata w 2014 roku przyniosły szokującą porażkę 1:7 z Niemcami w półfinale. To bolesne doświadczenie pozostaje jedną z najbardziej pamiętnych i bolesnych porażek w historii brazylijskiego futbolu.

Nagrody i osiągnięcia Luiza Felipe Scolariego

Uznania trenerskie

Za swoje wybitne osiągnięcia, zwłaszcza z Palmeiras, w tym triumf w Copa Libertadores w 1999 roku, Luiz Felipe Scolari został uhonorowany tytułem Trenera Roku Ameryki Południowej. To prestiżowe wyróżnienie potwierdziło jego status jako jednego z najlepszych szkoleniowców na kontynencie. Jego nazwisko jest często wymieniane przez ekspertów i dziennikarzy sportowych w gronie 50 najwybitniejszych i najbardziej utytułowanych menedżerów piłkarskich w historii futbolu.

Odznaczenia państwowe

Za swoje zasługi dla rozwoju portugalskiej piłki nożnej, Luiz Felipe Scolari został odznaczony Orderem Infanta Henryka (Order of Infante D. Henrique). To dowód uznania jego wkładu w sukcesy reprezentacji Portugalii i promowanie sportu w tym kraju.

Pozycja w historii futbolu

Luiz Felipe Scolari zapisał się złotymi zgłoskami w historii futbolu jako jeden z najbardziej utytułowanych trenerów. Jego zdolność do osiągania sukcesów z różnymi zespołami, zarówno klubowymi, jak i reprezentacyjnymi, świadczy o jego wszechstronności i unikalnym podejściu do trenowania. Jest postacią, która na stałe wpisała się w annały sportu.

Finanse i osobiste aspekty kariery

Rekordowe zarobki

Kariera Luiza Felipe Scolariego wiązała się również z imponującymi zarobkami. W czerwcu 2009 roku, podpisując kontrakt z FC Bunyodkor w Uzbekistanie, został najlepiej opłacanym menedżerem piłkarskim na świecie. Jego roczne wynagrodzenie wynosiło wówczas 13 milionów euro, co podkreśla jego wysoką pozycję i zapotrzebowanie na jego usługi.

Motywacje finansowe w wyborach klubowych

Scolari nie ukrywał, że aspekty finansowe odgrywały rolę w jego decyzjach zawodowych. Przyznając się do motywacji finansowych przy przejściu do Chelsea w 2008 roku, zaznaczył, że jako 59-latek chciał zabezpieczyć swoją przyszłość emerytalną. Ta szczerość pokazuje pragmatyczne podejście do swojej kariery i życia osobistego.

Kontrowersje i osobowość Luiza Felipe Scolariego

Konflikty i trudne decyzje

Kariera Luiza Felipe Scolariego nie obyła się bez kontrowersji. Przed Mistrzostwami Świata w 2002 roku, zignorował masowe protesty kibiców i publiczne prośby zawodnika, twardo odmawiając powołania uwielbianego przez naród Romário. Podobnie, jego nominacja na trenera Portugalii budziła opór, ponieważ był pierwszym obcokrajowcem na tym stanowisku od czasów Otto Glórii. Te decyzje, choć budziły kontrowersje, często okazywały się strategicznie uzasadnione.

Osobiste incydenty i reputacja

Scolari znany jest również z trudnego i nieprzewidywalnego charakteru, co często znajdowało odzwierciedlenie w mediach jako jego „wybuchy złości” (tantrums). Jednym z bardziej nietypowych incydentów był jego pobyt w Coritibie. Po przegraniu wszystkich trzech meczów jako trener tego klubu, Scolari wsiadł do autobusu drużyny przeciwnej jadącego w stronę jego rodzinnych stron i nigdy nie wrócił. Ta historia pokazuje jego niekonwencjonalne podejście i silny charakter.

Styl trenerski: pragmatyzm ponad widowiskowość

Mimo że pochodzi z Brazylii, kraju kojarzonego z „Joga Bonito”, czyli pięknej gry, Luiz Felipe Scolari zawsze przedkładał wyniki i solidność defensywną nad widowiskowość. Jego podejście trenerskie opiera się na pragmatyzmie, dyscyplinie taktycznej i efektywności, co wielokrotnie udowadniał, prowadząc drużyny do najważniejszych trofeów.

Ciekawostki z życia i kariery Luiza Felipe Scolariego

Odrzucone oferty

W późniejszych wywiadach Luiz Felipe Scolari ujawnił, że przed podjęciem pracy w Chelsea w 2008 roku, odrzucił ofertę prowadzenia Manchesteru City. Ta decyzja pokazuje, jak wiele opcji i jak wysokie uznanie budził jego warsztat trenerski na rynku europejskim.

Debiuty i symboliczne mecze

Jego pierwszy mecz w roli trenera Chelsea, „The Blues”, odbył się w Chinach przeciwko Guangzhou Pharmaceutical. To symboliczne wydarzenie zdawało się zapowiadać jego późniejszą, bardzo udaną karierę w lidze chińskiej, gdzie również odniósł znaczące sukcesy, prowadząc Guangzhou Evergrande.

Kariera trenerska Luiza Felipe Scolariego – Chronologia

• 1982: Rozpoczęcie kariery trenerskiej w CSA.
• 1993–1996: Druga kadencja w Grêmio, zdobycie sześciu tytułów, w tym Copa Libertadores (1995).
• 1998–2000: Praca z Palmeiras, zdobycie Copa do Brasil, Mercosur Cup i Copa Libertadores (1999).
• 2001: Objęcie reprezentacji Brazylii.
• 2002: Zdobycie Mistrzostwa Świata z Brazylią.
• 2003–2008: Prowadzenie reprezentacji Portugalii.
• 2004: Finał Euro z Portugalią.
• 2006: Półfinał Mistrzostw Świata z Portugalią.
• 2008: Objęcie Chelsea.
• 2009: Podpisanie kontraktu z FC Bunyodkor.
• 2010: Odejście z Bunyodkor.
• 2012: Powrót na stanowisko selekcjonera Brazylii.
• 2013: Triumf w Pucharze Konfederacji z Brazylią.
• 2014: Porażka 1:7 z Niemcami w półfinale Mistrzostw Świata.
• 2015: Objęcie Guangzhou Evergrande, zdobycie mistrzostwa Chin i AFC Champions League.
• 2020–2021: Praca w Cruzeiro.
• 2021: Ponowne prowadzenie Grêmio.
• 2022: Praca w Athletico Paranaense.
• Obecnie: Dyrektor techniczny w Grêmio.

Najważniejsze sukcesy trenerskie Luiza Felipe Scolariego

Warto wiedzieć: Luiz Felipe Scolari, mimo swojego brazylijskiego pochodzenia, zawsze stawiał na wyniki i solidność defensywną, odchodząc od tradycyjnej dla Brazylii widowiskowej gry.

Luiz Felipe Scolari to legenda brazylijskiego futbolu, której wpływ na dyscyplinę jest niepodważalny. Od skromnych początków jako piłkarz z przydomkiem „drewniana noga” do triumfu na mistrzostwach świata, jego kariera jest świadectwem determinacji i strategicznego geniuszu. Jego zdolność do budowania silnych zespołów, zarówno klubowych, jak i reprezentacyjnych, oraz umiejętność adaptacji do różnych kultur piłkarskich czynią go jednym z najbardziej szanowanych trenerów w historii tej dyscypliny.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Luiz_Felipe_Scolari